Italiaanse Toestanden - Emigratieverhalen

Lees hier over de doldwaze belevenissen van de twee Nederlandse eigenaren van een Vakantiehuis Bed & Breakfast in Italie, Villa I Due Padroni.

Hilarische verhalen over het echte authentieke Italiaanse leven, over eten, kooklessen, Berlusconi en andere ongemakken in de mooie maar onbekende Oltrepo Pavese, het Toscane van Noord Italie: een luilekkerland voor wandelaars, wielrenners, luiaards en lekkerbekken.

Onze verhalen zijn verschenen als boek onder de titel Italiaanse Toestanden. Verkrijgbaar als paperback en als ebook.

Er is nu ook een tweede deel, Méér Italiaanse Toestanden!

En een derde deel! Nog Meer Italiaanse Toestanden!

Zie de presentatiepagina voor leesfragmenten en bestelinfo.



italie verhalen emigratie ik vertrek--italie verhalen emigratie ik vertrek

zondag 20 januari 2008

naturale o con gas?

Acquaminerale dat vragen ze hier altijd in het restaurant: wil je water gewoon of met bubbels? Tja, wat nemen we, keuzes keuzes, daar word je niet altijd gelukkiger van. Maar nu weten we het direct: in ons huis willen we én water zonder bubbels uit de kraan én gas om warm water te krijgen, uit de kraan en in de radiatoren. Kan dat alsjeblieft? Ja het kan. Het duurt even maar dan heb je ook wat. Hoewel, strikt genomen hebben we nog steeds geen warm water, maar er zit schot in. Vandaag, zondag, rustdag, de dag des Heeren, jawel!, kwam de gasfitter langs. We waren al verbaasd dat hij op zondag wilde komen en Noord-Europees wantrouwend als we zijn hadden we al extra geld uit de muur getrokken om het ongetwijfeld bijzondere zondagstarief te kunnen financieren. Ten onrechte, zo bleek. De alleraardigste man, niet de gasfitter maar diens cognato (zwager) de electriciën, regelde eerst dat we weer gas hadden. Dat laatste spreekt nl. niet vanzelf, doordat de "riduttore de pressione" in het meterkastje telkens hapert. Die moet vervangen worden, weten we sinds donderdag, toen de man van de ENEL ons demonstreerde hoe je de gastoevoer op gang kunt krijgen. Wij kregen het echter niet aan de praat, maar de cognato wel. Binnen bij de gasketel keek hij zorgelijk naar de leidingen: hier was een doe-het-zelver aan het prutsen geweest! Hij wist nog hoe de zaak in elkaar zat, voor dat de prutser er zijn gore handen op had gelegd, want hij had de hele installatie, samen met de echte gasman, destijds aangelegd. (want wij zijn zo leep geweest juist die lui in te schakelen die met de hele situatie bekend zijn). Eenmaal boven raadde de electriciën een kleine ricorsa van het leidingensysteem beneden aan, alvorens de zaak op te starten. Er zat verder ook nog ergens een blokkade t.g.v. het lange in onbruik zijn van het systeem. Wat gaat dat dan wel kosten? vroeg de gierige padrone. Ach dat is een paar uur werk, maal het uurtarief. Het is geen groot werk. Als we hem de sleutels gaven dan deed hij het van de week wel Neonato even tussendoor, want hij woonde hier vlak beneden aan de hoofdstraat. Ja, bekende hij, ik ben in dit huis geboren! Bijna vanaf het begin van het huis, in de jaren '60.  Ik heb er zelfs nog herinneringen aan, zei hij melancholiek. Vandaar natuurlijk dat hij even wilde kijken wie er in ZIJN geboortehuis kwamen wonen! Het is even wennen, maar het gaat hier dus allemaal op zijn dorps, men komt op zondag even langs, alsof het bij een goede kennis is. Want ondertussen hebben we voor het zondagsbezoekje (nog) mooi niks betaald! Conclusie: over een week als de ingegnere klaar is met zijn metingen, rijden we even langs het woonadres van de cognato en geven daar de sleutels aan hem af, zodat hij een en ander aan leidingen recht kan trekken.
Hpim3345 Na het bezoek van de boreling gingen we zelf maar eens wat vegen en poetsen, binnen en buiten, maar niet na een kopje koffie te hebben genuttigd aan het gezellige eethoekje, dat inmiddels aangenaam warm was danzkij de brandende gaspitten en het aangeschafte electrische kacheltje. Electriek hebben we inmiddels ook, al langer dan we dachten eigenlijk, maar doordat meneer Colombo ons niets had verteld over een achter de verwarmingsketel verstopte schakelaar, hadden binnen eerst dus geen stroom. Hpim3347 Nu wel, dus kon er stofgezogen worden door de meest jeukhandige padrone, met de nieuw aangeschafte aspirapolvere op de nieuw aangeschafte trapleer. De andere padrone inventariseerde maar eens de rotzooi in de cantina. Uitslag: slechts een paar dingen zijn het behouden waard, zoals een heel leuk naaimachinemeubeltje, een lattenbodem, twee spiraalbedden, een schoenenkast. De rest is niet-om-aan-te-ziene oude troep en kan weg.  Daarna veegde de padrone buiten maar eens zijn eigen straatje schoon.



Programma voor de komende week: definitieve verblijfsvergunning halen en laten omzetten naar Montecalvo, naar de comune om informatie over de regels t.a.v. het openen van een B&B/appartementsverhuur, verder poetsen, kennismaken met de benedenbuurman en hem informeren over onze plannen en vragen naar zijn verkoopbereidheid van het lapje grond grenzend aan onze ingang, een opkoper regelen voor alle troep die in de kelder staat ...

1 opmerking:

  1. Poets ze, dan komen wij in een schoon huis, als we langs komen

    BeantwoordenVerwijderen