Italiaanse Toestanden - Emigratieverhalen

Lees hier over de doldwaze belevenissen van de twee Nederlandse eigenaren van een Vakantiehuis Bed & Breakfast in Italie, Villa I Due Padroni.

Hilarische verhalen over het echte authentieke Italiaanse leven, over eten, kooklessen, Berlusconi en andere ongemakken in de mooie maar onbekende Oltrepo Pavese, het Toscane van Noord Italie: een luilekkerland voor wandelaars, wielrenners, luiaards en lekkerbekken.

Onze verhalen zijn verschenen als boek onder de titel Italiaanse Toestanden. Verkrijgbaar als paperback en als ebook.

Er is nu ook een tweede deel, Méér Italiaanse Toestanden!

En een derde deel! Nog Meer Italiaanse Toestanden!

Zie de presentatiepagina voor leesfragmenten en bestelinfo.



italie verhalen emigratie ik vertrek--italie verhalen emigratie ik vertrek

zaterdag 31 oktober 2009

Alti e bassi

Img_5330 Nee, dit bericht gaat niet over Bassie en laagstemmige zangeressen, maar over pieken en dalen. De altijd aanwezige pieken en dalen van onze regio, waar we zo dol op zijn en die nu zo prachtig herfstig kleuren. Zelfs de mist, die bij het winterseizoen hoort, levert mooie beelden op. De temperatuur is nog redelijk, maar de kachel gaat nu 's avonds toch echt aan. En het zwembad is na dagenlang gepuzzel en geploeter door de badmeester-padrone winterklaar gemaakt. Img_5335
Pieken en dalen: we zijn dus weer een tijdje weg van vrienden en familie uit Nederland (dalletje), maar hebben alweer een afspraak voor de familiedag in februari. Met zijn allen hier in Italië vieren we dan gelijk alvast de 50-jaren van de bitch en de Abraham-padrone (piek!).
Img_4882 Een groot dal waarin we nu zitten kunnen we toch ook niet onvermeld laten. Onze lieve Saar liep deze zomer al niet echt vlot meer, door de hitte dachten we, en was afgelopen week in Nederland ook niet op haar best. De afgelopen maanden waren er ook al wat andere kleine zorgelijke akkefietjes, maar nu heeft ze pas echt een flinke jas uitgedaan. Ze staat wankel op haar pootjes en heeft een soort evenwichtsstoornis, waardoor ze steeds naar links uitwijkt als ze rechtdoor wil lopen. Ook ziet ze links niets of niet veel, zodat ze steeds overal tegen aanbonkt. En toen we maandag een knobbel zo groot als een ei onder haar okseltje ontdekten, dachten we dat haar dagen al geteld waren. Er vloeiden al wat traantjes bij de padroni. Het bloedonderzoek door de dierenarts stelde weer wat gerust: geen tumor, gek genoeg. Wel neurologische problemen, met onduidelijk oorzaak. Nieuwe pillen. Inmiddels lijkt de toestand van ons knuffeldier niet verder achteruit te gaan, maar zien we ook geen verbetering. Gelukkig eet ze nog goed en lukt het haar ook nog om te poepen en te piesen. Maar verder is het niet veel. Trappen lopen lukt niet, dus we dragen haar naar beneden en naar boven. Ze ligt en slaapt en komt niet meer bij je om aangehaald te worden. We verwennen haar maar wat extra. Gisteren zijn we voor het eerst in lange tijd zonder haar uit eten geweest: het afscheid nemen is begonnen, vrezen we.
We zetten ons verstand maar op nul door geestdodend onkruid wieden en spitten in de tuin. De uit Nederland meegenomen planten staan in de grond en de door Bakker afgeleverde "planten" (allemaal kale wortels!) hebben we in 80 potjes gezet om ze even een goede start te geven voor ze de aarde ingaan. Het lijkt hier wel een kwekerij.
  Nog wat piekjes: onze meest recente gasten waren ook weer erg tevreden en de eerste serieuze belangstelling voor het volgende zomerseizoen is al concreet (Duitsers en Amerikanen). En sinds gisteren heeft de padroni-website rang 4 van Google voor de belangrijkste pagina's: loon naar werken.Img_5313Img_5320Img_5319Img_5304
Herfst van het leven, herfst van het seizoen: buurman Antonio heeft een enorme berg oude wijnstokken verzameld voor zijn houtkachel.   Het strijklicht van de laagstaande zon zorgt voor warme kleuren. Bij de boerderij verderop lopen de stierkalfjes vrij rond, terwijl Saar in de berm staat te wankelen ...Img_5298

zondag 25 oktober 2009

Turisti olandesi

Img_5239  En ja hoor, de padroni zijn nog niet koud terug in Italië na een weekje Nederland (daar koud, hier 20 graden), of de eerste degustazione ofwel wijnproeverij zit er al weer op. En zo zit de blogpadrone nu tipsy te typen achter een wazig toetsenbord. In Casteggio was een marktje met lokale produkten, zoals er iedere week wel ergens een is en namen we een slokje (of twee) van een flesje van een paar van de vele vele kleine wijnbrouwers. En weer blijken er geen twee bonarda's gelijk te zijn. Als u de wijnen van deze streek écht wil ontdekken, moet u echt naar ons toe komen! (zwalkend reclameblok: Vakantiehuis Italie Villa I Due Padroni ).
Het lijkt hier wel lente op dit moment en dat is een geluk voor onze gasten van deze week. Nog steeds gasten, bijna november!
Img_5079 Het weekje Holland was natuurlijk ook heel leuk: het weerzien met onze Rotterdammertjes in een huisje in Drente, om de AOW-intreding van Ton te vieren. HIj mag er nog met 65 uit, de lucky bastard! Ook de oudere padrone heeft reden tot schaterlachen. En ik maar wijn proeven tot mijn 67-ste. Pfff. Ook hadden we een flitsontmoeting met de echte familie, in Zaanstad en in Zwolle. Dit met aflevering van de nodige dozen wijn uiteraard (anders mogen we niet komen). Het leuke is nu dat je als expat steeds meer een toerist in eigen land blijkt te worden (we zijn tenslotte al meer dan 2 jaar weg, met een intermezzo van 3 maanden). In Zaanstad bouwen ze aan een nieuw centrum en blijken ze de hoogbouwpanden te versieren met Zaanse huisjes op de gevel. Vinden wij erg leuk, maar de echte autochtoon met smaak vindt het kitsch (terecht). Img_5225Een van de padrone's heeft klompen aangeschaft. De andere loopt met een molentje (al járen trouwens), maar ook op echte crocs (25 euro bij de Bristol), made in Italy!   In Drente zijn we naar het Noorderdierenpark geweest en naar een modeltuin-centrum. Er gaan weer grassen naar Italië! We hebben haring, boerenkool en bitterballen genuttigd (niet alles tegelijk natuurlijk). Volgende keer gaan we naar de Keukenhof en Madurodam, joepie!!! Wilt u weer echt van Nederland leren houden? Emigreer!



Img_5029  De heen- en terugreis verliepen soepel, met heen een overnachtinkje in Worms (vaste stek, de vorige keer abusievelijk meegenomen kamersleutel hebben we weer heel geniepig ingeleverd), en met gebruikmaking van de Gotthard-pas in plaats van de stinktunnel. De terugreis deden we in één ruk, wat goed te doen is als je vroeg vertrekt (de afstand vanaf bijvoorbeeld Venlo naar onze Villa is minder dan 1000 km).



Nu zijn we dus weer "thuis" en het voelt ook echt als thuis. We kunnen weer aan de slag met publiciteit, boekingen, tuin, zwembad, gasten, eten, drinken en zonnen. La dolce vita! Hieronder nog wat sfeerfoto's van ons verblijf in Nederland.



Img_5005Img_5037Img_5230Img_5039Img_5120Img_5243Img_5083Img_5105Img_5150 Img_5262Img_5276    



   

dinsdag 6 oktober 2009

Bloggare di nascosto

Img_4948  De blogfrequentie is wat afgezakt, ik geef het toe, maar dat komt doordat er zo hard aan andere dingen gewerkt wordt! Zelf het plannen van een bezoekje NL schiet er bijna bij in ...
Hard werken? Wijn drinken zullen ze bedoelen, denken jullie nu natuurlijk meteen, en dat klopt ... ook.
We moeten toch weten welke wijn we het beste mee naar NL kunnen nemen?
Maar er wordt ook écht gewerkt, niet door Saar, want die had dierendag (eigenlijk heeft ze het hele jaar dierendag). En op dierendag ga je natuurlijk gezellig uit met het kind. Gezellig? Nou nee, dat vond de jarige het niet, die lange bochtenrit naar de Middellandse Zee. Img_4927 Img_4934 Img_4935 Twee keer kotsen was het resultaat. En toen mocht ze óók nog niet de zee in! Zielig hè, voor zo'n beest. En ze heeft het al zo zwaar.
Echt zwaar heeft de spit-padrone het, met zijn moestuin (en met het opruimen van de Saar-kots). De hele vorige week heeft ie staan zwoegen op de zware grond. Maar dan krijg je ook wat: een design-orto met marmeren afscheidingen!   De gisteren bestelde paardenstront werd vandaag afgeleverd, samen met 77 zakken Pellets (een bancale), voor de aanstaande strenge winter.Img_4955 Img_4961 Img_4960



En voordat jullie nu denken dat de blogpadrone alléén maar bolbuikig op de ligstoel hangt te liggen of ligt te hangen op de hangstoel (Saar2): deze ijverige padrone heeft wat geknutseld aan waterafvoer - en -put, stapstenen, tegels her en der, dakpanrandjes der en her, worteldoek en bodemkruipers. Ook is hij het ondkruid maar weer eens te lijf gegaan, in de "border" naast het schaduwterras. Img_4957Img_4959 Een paar kwakkelende planten uit die border zijn ergens anders veilig gesteld, in de hoop dat ze nu beter tot bloei en groei komen. De grassen doen het overigens allemaal goed en staan uitbundig te bloeien.  Mocht er nog "iemand" in de buurt van het tuincentrum komen, dan houd ik me aanbevolen voor nog wat miscanthus sin. strictus en dergelijke, evenals pennisetum orientale. En RoundUP onkruidbestrijder graag, LITERS roundup! Img_4956Img_4896



Ook besteed de plantpadrone nog steeds veel tijd aan de reclame voor de site. Met als resultaat dat we vorige week met het trefwoord B&B Italie 11 keer op de eerste 10 pagina's van Google voorkwamen. Je kan ook overdrijven ...



Én de blog-padrone blogt! Stiekem soms, op andere sites, zonder dat jullie trouwe lezers het weten. Stout hè? Hier is een voorbeeld van zo'n geheime blog. Hebben jullie er nu twee in één: nou tevreden?



Solo un assaggio



No, grazie,” you say to the waiter, “non posso più” (I can [eat] no more). He leaves to serve the cake to others, those with gargantuan stomachs.



You look around and see the trattoria packed with families, three generations, at large tables. They have all eaten the antipasti, ravioli, risotto, carne and now expect the dessert.



In Italy you only find a family trattoria like this by chance. They don’t advertise, no road signs. Their fame is spread by word of mouth, the fastest way to become known here, and the only way to stay in business.



This Sunday lunch, il pranzo, takes the whole afternoon. Children go outside to play soccer with Max, the dog in residence. Max’s other job is to lie around the restaurant, especially across the entrance to the kitchen. The waiter simply steps over him.



Dogs never stop eating, you realize, they eat everything that is served. You stop musing and look at your plate. The dolce. The waiter has just served you a slice.



Solo un assagio”, he says, and smiles. (Just a taste…)



assaggio3 Solo un assaggio





zjpufimves assaggio4 Solo un assaggio