Italiaanse Toestanden - Emigratieverhalen

Lees hier over de doldwaze belevenissen van de twee Nederlandse eigenaren van een Vakantiehuis Bed & Breakfast in Italie, Villa I Due Padroni.

Hilarische verhalen over het echte authentieke Italiaanse leven, over eten, kooklessen, Berlusconi en andere ongemakken in de mooie maar onbekende Oltrepo Pavese, het Toscane van Noord Italie: een luilekkerland voor wandelaars, wielrenners, luiaards en lekkerbekken.

Onze verhalen zijn verschenen als boek onder de titel Italiaanse Toestanden. Verkrijgbaar als paperback en als ebook.

Er is nu ook een tweede deel, Méér Italiaanse Toestanden!

En een derde deel! Nog Meer Italiaanse Toestanden!

Zie de presentatiepagina voor leesfragmenten en bestelinfo.



italie verhalen emigratie ik vertrek--italie verhalen emigratie ik vertrek

dinsdag 1 mei 2012

Pizzocorno

We hadden de laatste porties! Direct na ons werd de gaarkeuken gesloten, want de polenta e merluzzo was op, nu al, een uur voor het aangekondigde einde van de gezamenlijke pranzo. Maar wij kregen nog ieder een portie. Geluk moet je hebben. We waren in het middeleeuwse plaatsje Varzi voor de 1 mei markt, want 1 mei is in Italie nog steeds een echte feestdag. Varzi vierde de Dag van de Arbeid door het tonen van het boerenleven en zijn/haar dieren en producten: koeien, geiten, paarden, konijnen, kippen, worstwaren, wijn en kaas, veel verschillende soorten kaas. Allemaal uit Varzi en omgeving, de Valle Staffora.

Nu wil het toeval dat we laatst lunchten (?toeval?) bij Agriturismo Boccapane, een van onze topadresjes, en daar een overheerlijke malfatti pasta met pizzocorno kaas geserveerd kregen. Andrea, de kok, legde uit dat hij die heerlijke kaas op een speciaal adresje haalde, daar waar ze als enigen nog deze traditionele kaas van koemelk produceerden. Dat bedrijfje lag in de Valle Staffora. Met nu op 1 mei zoveel kraampjes met lokale producten zouden we deze bijzondere kaas toch moeten kunnen scoren, dachten wij.

Maar eerst hadden we honger en zin in de polenta met kabeljauw, in de stokvis variant. We waren dus net op tijd en kregen een plastic bordje met een kwak eten, die er niet zo lekker uitzag maar het wel degelijk was! Deze gemeenschapslunch vond plaats in het polyvalente (=multifuncionele) gemeenschapsgebouw van Varzi. Erg gezellig ingericht, zoals altijd bij dit soort bijeenkomsten in Italie ... Maar met de drukke gesprekken en de volksmuziek van accordeon en schalmei wàs het wel gezellig. Gek eigenlijk dat Italie in veel opzichten een land van streng geregelde uiterlijkheden is (fare bella figura), maar bij deze gelegenheden juist niet.

Achter in de hal was er nog een kleine agriculturele tentoonstelling met o.a. een overzicht van alle (heel veel) soorten rijst die in Noord Italie verbouwd worden. ook kregen we een demonstratie van een rijstpeller van Japanse makelij.

Na het lekkere eten struinden we de markt af en vonden de lekkere kaas, bij de producent die ook aan Boccapane levert. Yes!







Dit was zomaar een leuke middag in de Oltrepò, totdat de stortregen losbarstte ...