Italiaanse Toestanden - Emigratieverhalen

Lees hier over de doldwaze belevenissen van de twee Nederlandse eigenaren van een Vakantiehuis Bed & Breakfast in Italie, Villa I Due Padroni.

Hilarische verhalen over het echte authentieke Italiaanse leven, over eten, kooklessen, Berlusconi en andere ongemakken in de mooie maar onbekende Oltrepo Pavese, het Toscane van Noord Italie: een luilekkerland voor wandelaars, wielrenners, luiaards en lekkerbekken.

Onze verhalen zijn verschenen als boek onder de titel Italiaanse Toestanden. Verkrijgbaar als paperback en als ebook.

Er is nu ook een tweede deel, Méér Italiaanse Toestanden!

En een derde deel! Nog Meer Italiaanse Toestanden!

Zie de presentatiepagina voor leesfragmenten en bestelinfo.



italie verhalen emigratie ik vertrek--italie verhalen emigratie ik vertrek

dinsdag 1 januari 2008

De dag na de avond (en de dag) ervoor

Van uitslapen, na de lange oudjaarsnacht, kwam voor beide padroni niet veel. Voor de ene niet doordat hij de andere padrone uit bed hoorde gaan, voor het toilet, dacht hij. En toen nog eens. En nog eens. En nog eens. Dat is wel een erg zwakke blaas, dacht hij nog, maar nee. Het bleek een zogenaamd "oudejaarsavondfeestgriepje", vroeger ook bekend als "eerstekerstdagsdinergriepje". Gelukkig hadden we op nieuwjaarsdag geen opera ... De tweede padrone sliep dus niet uit, omdat hij niet uitsliep, maar zich telkens over de toiletpot wilde buigen. Ieder zijn meug.Dscn0611_1
Dscn0614Dscn0617 Maar eerst nog even over de dág van gisteren , van vóór de oudejaarsslemppartij.  Het was nu echt helder en zonnig weer en dus stond iedereen in de startblokken om op pad te gaan. Het werd het klooster van San Alberto, de andere pre-visiterende parenti welbekend van de blinde baard-frater genaamd Ave Maria en van de mooie fresco's. Dscn0622Dscn0629 Afgezien daarvan waren de vista's nu ook adembenemend, vanaf het klooster, maar ook onderweg, onder-de-haarsspeldbochtige- weg wel te verstaan. Eerst zag het er naar uit dat we het klooster niet in zouden kunnen, maar de fraters bleken slechts biddende en na een halfuurtje wachten en ballen met Saar (in de zon, geen straf), gingen de poorten open.
Dscn0632Dscn0630Dscn0635  Vanaf daar ging de route verder naar Varzi, alwaar een panino en een ijsje werden genuttigd en een presepe, kerstal met bewegende ambachtsluitjes werd bezichtigd. Ook beoordeelden we verschillende balkon-varianten op geschiktheid voor Villa I Due Padroni en mooiheid qua smeedwerk. In Zavatarello werd de gebruikelijke afdaling vanaf het immer gesloten kasteel gemaakt, niet nadat de bitch de banden van de Punto op het natuurstenen wegdek had verschroeid in een poging de wagen de helling op te krijgen (en ik wórd toch heet van de geur van verbrand rubber!). De terugweg verliep mistloos en leverde alweer ademstokkende schemerpanorama's van silhouetten- cq coulissenlandschappen op. Die cursus aquarelleren had ik toch echt moeten afmaDscn0655ken.
Vanochtend was de helft van de padroni dus uitgeschakeld en kwam de B&B verzorging op de minder ervarene van de twee neer. Gelukkig was die dus vroeg wakker. Eerst maar eens puin ruimen, d.w.z. het slagveld aan vaatwerk wegwerken. Daarna douchen (hiervan geen foto's) en de hond uitlaten. Het stoute plan om een wandeling via de stad te maken en daar alvast een kopje koffie te nuttigen werd bruut verhinderd, doordat de riem van Saar thuis was achtergebleven, in de jas van de bedlegerige padrone. Toch nog een kwartier of drie weg.Thuis kwamen de parenti tot leven en Zachtgekooktei serveerde de wandelpadrone het standaardontbijt, voor de gelegengheid uitgebreid met panettone en een snotei. Dat laatste was althans de mening van de gasten en de gast is koning nietwaar? (Ík vond het een lekker zachtgekookt eitje, eiwit gestold, geel zacht, in één woord perfect dus ... maar ja wie ben ik ook alweer?). Daarna werden enige uren in ledigheid doorgebracht, deels op zoek naar Nieuwjaarsconcerten te Venetië (laatste 5 minuten gezien) en Wenen. De oude padrone verrees aan het begin van de middag van zijn ziekbed en bliefde wel een kopje thee.
Dscn0673Dscn0657Dscn0662 De échte mannen ('s avonds een man, 's ochtends een man) besloten tot een rivier/boswandeling in het zonnige vriesweer. Dit nam een uur of 3 in beslag en leverde wat mooie plaatjes op. Saar bleek onvermoeibaar Dscn0674 in het ballen rennen en ligt inmiddels knock out te padroni-bedde. In San Lanfranco namen we elk tenslotte een beker hete chocola, waarin je een lepel  rechtop kon neerzetten, want het bleek een kopje gesmolten chocoladereep.

1 opmerking:

  1. Voor de volledigheid: de bitch wandelde niet mee. Niet vanwege overmatig alcoholmisbruik maar vanwege een blessure opgelopen tijdens de prachtige wandeling (na het rubberschroeien) in Zavatarello!

    BeantwoordenVerwijderen