Italiaanse Toestanden - Emigratieverhalen

Lees hier over de doldwaze belevenissen van de twee Nederlandse eigenaren van een Vakantiehuis Bed & Breakfast in Italie, Villa I Due Padroni.

Hilarische verhalen over het echte authentieke Italiaanse leven, over eten, kooklessen, Berlusconi en andere ongemakken in de mooie maar onbekende Oltrepo Pavese, het Toscane van Noord Italie: een luilekkerland voor wandelaars, wielrenners, luiaards en lekkerbekken.

Onze verhalen zijn verschenen als boek onder de titel Italiaanse Toestanden. Verkrijgbaar als paperback en als ebook.

Er is nu ook een tweede deel, Méér Italiaanse Toestanden!

En een derde deel! Nog Meer Italiaanse Toestanden!

Zie de presentatiepagina voor leesfragmenten en bestelinfo.



italie verhalen emigratie ik vertrek--italie verhalen emigratie ik vertrek

woensdag 24 december 2008

Paesi Bassi

Paesi_bassi   Jawel, de padroni zijn geland, in het land van Bassie. Na een voorspoedige rit met nachtelijke tussenstop in het protestantse bolwerk Worms, ons al bekend van de heenweg eind mei j.l. Lutherdenkmal_grGeen files! Geen sneeuw! Geen bergpas, dat was dan weer jammer, maar de Gotthardpas is 's winters nu eenmaal gesloten. Logisch, want waarschijnlijk is de pas onneembaar, zeker na de hevige sneeuwval van de afgelopen periode. Maar goed, zonder files en wanneer het niet warm is, is de tunnel nog wel te doen. Het hotel was prima en gezellig en goed van eten (lekkere steaks!), maar de Engelse website die ik net heb ontdekt, http://www.hotel-faber.de/html/ueberuns_engl.html , is vooral op het humoristische vlak erg sterk: hardop voorlezen van de teksten wordt aanbevolen!
Met een auto vol dozen wijn en panettone's  waren we iets na achten vertrokken, net op tijd, want beneden in het dal reed Torti met zijn waggel ons tegemoet: die gaat ook in deze periode vrolijk verder met hakken en breken. We zullen over twee weken wel zien hoe groot de puinhoop is! Na 700 km tegen vijf uur waren we in Worms, waar we de erg gezellige kerstmarkt (glühwein-stubes) hebben afgestruind. De volgende dag waren er nog maar 400 km te gaan en we vertrokken dus niet al te vroeg. Nederland was voor deze keer in dichte mist gehuld, zodat de padroni niet meteen werden bestormd door heimwee-gevoelens. Toen de mist optrok, sloeg de heimwee ook al niet toe, want eerlijk gezegd ziet Nederland er vanaf de snelweg niet op zijn florissants uit. Wat een bouwput! Wat een wegwerparchitectuur! (we zijn bevooroordeeld, ik weet het). Geluncht hebben we bij Van der Valk De Witte Bergen, waar we nog een ex-buurtgenoot uit Nieuwegein tegenkwamen!
De laatste etappe leidde naar Zaanstad, waar we hartelijk werden ontvangen met zoenen en prosecco. Het eerste heimwee-diner bestond uit enkele nummers van de plaatselijke chinees. Nu nog een keer haring, belgisch bier, rookworsten en geurloze kaarsen: lekker!

1 opmerking: