Italiaanse Toestanden - Emigratieverhalen

Lees hier over de doldwaze belevenissen van de twee Nederlandse eigenaren van een Vakantiehuis Bed & Breakfast in Italie, Villa I Due Padroni.

Hilarische verhalen over het echte authentieke Italiaanse leven, over eten, kooklessen, Berlusconi en andere ongemakken in de mooie maar onbekende Oltrepo Pavese, het Toscane van Noord Italie: een luilekkerland voor wandelaars, wielrenners, luiaards en lekkerbekken.

Onze verhalen zijn verschenen als boek onder de titel Italiaanse Toestanden. Verkrijgbaar als paperback en als ebook.

Er is nu ook een tweede deel, Méér Italiaanse Toestanden!

En een derde deel! Nog Meer Italiaanse Toestanden!

Zie de presentatiepagina voor leesfragmenten en bestelinfo.



italie verhalen emigratie ik vertrek--italie verhalen emigratie ik vertrek

woensdag 15 december 2010

Chiaroveggente

Foto0147 Denkt de gaspedaal-padrone op eens, op weg van NL naar IT, razend over de Duitse Autobahnen: “40 jaar of zo geleden reed mijn vader in zijn Volkswagen Kever óók op zo’n snelweg van de oosterburen en werden we aangehouden, omdat we te langzaam reden”. Vadertje lief hield zich aan de borden met 70 erop, die aan de zijkant van de weg waren achtergelaten: restanten van een inmiddels opgeheven wegopbreking. Aan alle kanten werden we voorbijgereden (met getoeter), maar pappie hield zich aan de strikte Duitse wet (Befehl ist … en zo).

Imga0628 Zelf rij ik uiteraard niet te langzaam, integendeel: ik maak gebruik van de echte Freiheit! Tot er opeens in de achterruit van een zwarte, onopvallende wagen voor ons de tekst “Polizei. Folgen bitte.”oplicht. K!K!K!, dat wordt natuurlijk een boete wegens snelheidsovertreding. Had ik maar beter naar mijn vader geluisterd! We parkeerden bij een Rastplatz en de Duitse diender kwam op ons af. “Ausweis bitte” zei hij … niet, want hij vroeg alleen maar of we Duits verstonden. De meeste Italianen doen dat niet, en wij waren natuurlijk Italianen, kijk maar naar het kenteken! Maar voor een Italiaan spraken we toch best aardig Duits (“Harry, Hol mir das Auto”, Hände Hoch bitte!”, “Ich brauch Tapetenwechsel und hab noch einen Koffer in Berlin”). Bromsnor De kofferbak werd gecheckt, de vuile was betast, de voorraad heimwee-voedsel geïnventariseerd. “Nur Mundvorrat”, schoot het door me heen, en het lag op meine Lippen bestorven. Beter van niet, bedacht ik me echter net op tijd: de Duitse gezagsdragers staan niet bekend om hun gevoel voor gezagsondermijnende humor. Onze identiteit werd nog even gecontroleerd (geen lid van WiKiLeaks, nog niet, wel van Visa en Mastercard, nog wel) en we mochten weg. Geen boete!


PhpThumb_generated_thumbnail Een fraai staaltje van helderziendheid was dat, denken aan een Kontrolle van 40 jaar terug en hop, daar is ie. En als dat nou de enige keer van de afgelopen dagen was. Derek Ogilvy let up uw zaak(je)! Want een dag eerder gebeurde het volgende: we reden terug naar het huiske in Epe en het ijs op de wegen was grotendeels weggedooid. Grotendeels maar niet helemaal, vooral niet op het paadje naar het huisje. Ik zag in een visoen hoe de auto doorgleed over een ijsplaat en op een boom afgleed. Wat een seconde of 10 later werkelijk gebeurde …! Gelukkig stopte de Punto net voor de boom in een rhododendronstruik.


Vlucht Dat de Bob-padrone dezelfde avond in Zwolle met dezelfde Punto nog een vluchtheuvel zou nemen, dat had ik echter niet voorzien: alleen nobody is perfect.


Foto0128 Uit het voorgaande begrijpt u het al: de padroni zijn terug in Italië! Na nog wat feesterij (en in het Spaanse restaurant in Zaandam een toevallige ontmoeting met Madeleine en Willem,  gasten van het afgelopen jaar ) en vetgebek (Rare Druif moest er na zijn darmspoeling aan geloven) doen we het nu weer met de pizza’s en pasta’s (met op zijn tijd een heimweemaal). Op naar de Kerst!

2 opmerkingen:

  1. Het rode druivensap spoelde de laatste restjes weg, zelfs de spellingchecker op twitter raakte onder invloed en merkte de fout in "vlugtheuvel" niet op.
    [en nog steeds geen vette bek gehaald...]

    BeantwoordenVerwijderen
  2. BTW: Heimwee-voedsel in het Duits is Zuhause-schmerzen-fressen, tis maar dat je het weet voor de volgende keer...

    BeantwoordenVerwijderen