Italiaanse Toestanden - Emigratieverhalen

Lees hier over de doldwaze belevenissen van de twee Nederlandse eigenaren van een Vakantiehuis Bed & Breakfast in Italie, Villa I Due Padroni.

Hilarische verhalen over het echte authentieke Italiaanse leven, over eten, kooklessen, Berlusconi en andere ongemakken in de mooie maar onbekende Oltrepo Pavese, het Toscane van Noord Italie: een luilekkerland voor wandelaars, wielrenners, luiaards en lekkerbekken.

Onze verhalen zijn verschenen als boek onder de titel Italiaanse Toestanden. Verkrijgbaar als paperback en als ebook.

Er is nu ook een tweede deel, Méér Italiaanse Toestanden!

En een derde deel! Nog Meer Italiaanse Toestanden!

Zie de presentatiepagina voor leesfragmenten en bestelinfo.



italie verhalen emigratie ik vertrek--italie verhalen emigratie ik vertrek

vrijdag 20 november 2009

Mangiatorti

Img_5408 Jawel, we mogen weer van Alice en grijpen onze kans, want je weet nooit hoe lang het duurt (nu doet de vaste telefoon het bijvoorbeeld weer niet!). En we hebben meteen GROOT nieuws, of moet ik zeggen klein nieuws, want we hebben een nieuwe huisgenoot, een puppy genaamd Thomas.
We zeiden het al, wat zijn de padroni zonder hond, niks natuurlijk, dus is er veel sneller dan verwacht een nieuwe onderdaan aangeschaft. We wilden eigenlijk nog een tijdje wachten, maar wat wil het geval ...
Gisteren ging de blog-padrone, die behoorlijk in de hondloze put zat, naar de dierenarts om de laatste "verrichtingen" van de beste man te betalen. Deze veterinario las de nood in de padrone-ziel als ware hij Ogilvie en sleurde hem mee naar achteren, waar hij nog een leuke puppy in een kooi had liggen. Afgestaan door "een oud vrouwtje" en slechts 4 maanden oud. "Neem hem toch mee, probeer het gewoon, je kunt hem altijd terugbrengen, kijk eens hoe leuk hij is" enz enz. Ik twijfelde, want dat terugbrengen dat ken ik, dat doe je natuurlijk nooit. Dus nu meenemen betekende definitief in huis nemen. Wat zou Nico ervan vinden? De pup was inderdaad erg leuk, maar wat voor soort was het, hoe groot zou hij worden, was hij al zindelijk? "Het is een meticcio, een vuilnisbakje", zei de artsassistentie die het hondje helemaal de hemel in prees. Dat was het goede antwoord, want zo'n kruisinkje is wel zo leuk en is ook sterker. Taglia media,  gemiddelde grootte, dat was de maat. Img_5367 Img_5362  OK, dat gaat ook (thuis zag ik pas die pootjes van Thomas en realiseerde me dat hij echt wel een stukje groter wordt dan Saar. Wat iedereen die we al wandelend tegenkomen óók meteen meent te moeten opmerken: "Moet je die poten zien, dat wordt een flinke!" Nou ja, dan moeten we schoot-spieren maar gaan oefenen.). "Nee hij is nog niet echt zindelijk", foute antwoord, maar gelukkig hebben de padroni plavuizen en een tapijt dat toch al verpest is door hondekots e.d. Img_5363Om kort te gaan: de treurpadrone nam Thomas mee naar huis. Op de terugweg Img_5372verkende Thomas alvast de hele auto van voor naar achter.   Thuis keek de witkwast-padrone (woonkamer en studeerkamer zijn helemaal opgeknapt!) heel verbaasd op: gaat er een weg om wat boodschapjes te doen (hij wist niet eens dat ik naar de diernarts ging), komt-ie terug met een hondje.
Inmiddels heef Thomas het huis al aardig verkend, her en der een plasje en een keuteltje gelegd en zijn verrassend scherpe tandjes uitgeprobeerd op alles wat los en vast zit, zoals de pols, neus, spijkerbroek van de padroniImg_5389
Vanochtend kwamen Cassani en Torti langs voor de zoveelste finale afrekening en zette Thomas (zonder daartoe door ons te zijn aangezet, geloof het of niet) meteen zijn tanden in Torti. "Mangia Torti" riep ik vrolijk, "si chiama mangiatorti, hij heet Torti-eter"! Thomas liet al snel los, want Torti-vlees, dat is véél te taai. Ook voor ons, want na een heleboel gesoebat hebben we de eind-prijs maar betaald. Wel is er op aandringen van Cassani afgerond naar beneden, en die paar honderd euro moesten al voor de poorten van de hel worden weggesleept. Maar we zijn van hem af, die maledetto Torti. We hoeven meteen ook niet meer bang te zijn dat we ons geld bij een volgende beurskrach of bank-roet zullen verliezen!
Img_5415Img_5421   Vannacht ging het met Thomas in huis nog best aardig. We hebben hem in de badkamer opgesloten, nadat de eerste poging om in de slaapkamer een soort hokje te bouwen mislukt was. We kunnen hem  niet los in de kamer laten want hij vreet aan alles, inclusief de electriciteitsdraden. Zojuist is er dan maar een bench aangeschaft, met een heel mooi mandje (waar hij binnen de kortste keren uitgroeit natuurlijk). 's Nachts rust en het helpt ook nog bij het zindelijk worden, schijnt het ...

7 opmerkingen:

  1. Hij is om op te vreten! Ik hoop dat hij dat niet van mij vindt als hij volwassen is. :(

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Torti -> taart -> slagroom -> FEEST!!!

    Ik wistut, gelukkig is het geen Mastino Napolitano geworden. :D

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Eh... ik bedoel Thomas. Niet die elegant poserende padrone. :)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een poepie, in meer dan een opzicht begrijp ik. Meteen beginnen in een puppenklasje, lijkt me, als we niet opgevreten willen worden.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Enne FILMPIES!!!!! op you tube.
    Ik wil niet aandringen hoor......

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ton, Marjan en Daniëlle26 november 2009 om 19:22

    We zijn direct verliefd geworden. Wat een poepie. Jammer dat Kay nu niet met hem kan spelen, maar dat heb je als je allebei uit de Kervelgaarde vertrekt.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Thomas wil niet op de film...
    http://www.garagetv.be/video-galerij/kristof/Kat_geeft_hond_massage.aspx

    BeantwoordenVerwijderen