Festeggiamo!

In Italie viert men de overwinning in het oranje. Oranje? Zijn ze, nu de padroni hierheen zijn ge-expateerd, opeens allemaal olandafielen geworden? Nee dus, De kleur oranje blijkt te horen bij de links(extremistische?) burgemeesterskandidaat van Milaan, Pisapia, en hij WON! Ruimschoots zelfs, daarbij de zittende burgemeesteres Laetitia Moratti verpletterend (figuurlijk dan). Terwijl zij het Italiaanse kiezersvolk toch nog speciaal was aanbevolen door grote roerganger Berlusconi, die hiermee dus plat op de bek ging. Volgens B. was Pisapia een linkse extremist, een terrorist, die Milaan zou gaan veranderen in een groot zigeunerkamp, met overal moskeeen, kortom één groot Stalingrad (hoezo een verwarde geest)! De Milanezen hadden daar kennelijk wel trek in. Ook in de provincie Pavia, idem in Napels etc. ging de kandidaat van B. onderuit. En zelfs in Arcore (alias Hardcore) dat B. nog wel zo internationaal op de kaart heeft gezet als bungabunga dorp. Op het plein voor de Dom van Milaan werd een groot feest gevierd door het rooie volkje, dat dus vooral oranje gekleed en gevendeld ging. Een had er zelfs een plastic helm op, met de tekst: "Mooi hè?".

Maakten de padroni vorig jaar op het domplein het feest van Inter mee, nu vielen we midden in het oranjefestival. Want we waren op weg naar een Liederabend in de Scala, dit weer ter ere van de bijna 60-jarige. Met de hiervoor speciaal uit NL overgekomen parenti, vermomd als de familie Oldebijvanck-Tokkie. Tot zaterdag wist de a.s. 60-jaar-oud-padrone nog niet beter of de komende week was geboekt door Oldebijvanck (alleen: met hoeveel kwamen die ook alweer?), die ook een kookworkshop wilde. Gelukkig zorgde de ook-in-het-complot-zittende-nog-lang-geen-60-padrone voor de organisatie en afhandeling van de boekingen, en dat hield meer in dan de oudelul-padrone vermoedde! Kaartjes voor de Scala bijvoorbeeld, die per post werden bezorgd en op kundige wijze vlak voor de neus van de pensioen-padrone uit de handen van de postbode werden gegrist. Pffffffffff.

Was de onverwachte presentie van de familie al een feest (?), op zondag vierden we bij Agriturismo Il Piccolo Bacco dei Quaroni het 10-jarig bestaan met een proeverij van hun Buttafuoco-wijnen van 2001-2007. Of je wilde bepalen welke je het lekkerst vond. Nou, na vier wijntjes was de blog-padrone de draad al kwijt. Geen idee dus.

Op maandag dus de Scala met een mooi concert van Angelika Kirchschlager met een heel origineel programma met nogal wat minder bekend werk van Schubert, Mahler, Brahms en Liszt. Erg mooi gezongen. En de zaal was weer prachtig!

 

En dan vandaag eindelijk de échte FEESTdag! Met workshop en verjaarstaart voor de jarige. Zelfgemaakte tagliatelle met courgette en kerstomaatjes, frittatta van asperges, aardappel-kaastaart en de gebruikelijke andere lekkernij worstwaren. Er werd een liedeke (tekst van de helaas thuismoetengebleven padronina) ten gehore gebracht (de generale was beter) en kado's uitgereikt: geld voor een motormaaier, koffiefilters, sesamcrackers, DEXTER seizoen 1 en een Vakantiehuis met zwembad (hadden we toch al?). Op de verjaarstaart werden door de 14-april-geborenen twaalf kaarsjes geplaceerd, in de rangorde 3, 4, 5. Waarom, in godsnaam?

Eenmaal thuis snurkende rust. Donderdag ... feest! Van de (herboren, rode) Republiek!

 

Esperienze strane

Zou ik, nuchterheid-zelve-padrone (hoewel?) toch bijna in bovennatuurlijke, ondode vogelfluisteraars gaan geloven! Linda R., vanuit de VS hier te gast voor een paar dagen, vertelde me van zwaluwen die in volle vlucht uit een zwembad water dronken (als waren ze blusvliegtuigen). Had ze gezien, bij een vorige B&B in Italie, Of wij dat verschijnsel ook kenden. Nee dus, tot ... ik een paar uur later bij het zwembad zat en opeens twee zwaluwen langs zag komen. Ze vlogen vlak over het water, maar of ze echt water tapten, kon ik niet zien. Daarna was het weer rustig. Freaky! Creepy! Hoe kan dat nou?
Vandaag denk ik het raadsel te hebben verklaard, nadat ik een zwaluw écht water zag tappen, terwijl ik zelf in het zwembad lag: fantastisch! Sinds een week of twee is de UV-lamp eindelijk in bedrijf, en deze zorgt voor een flinke rem op de algengroei, zodat er minder chloor in het water hoeft. En dus is het water ook beter drinkbaar, en dus komen de zwaluwen er nu opeens op af! Logisch toch?
Pff, weer net ontsnapt aan een vreemd esoterisch-spiritueel complex.
Vreemd was ook de ervaring van een HUISdier dat de hele dag besluit weg te blijven, nadat hij was ontsnapt, om bij terugkeren het bed van de gasten, nog steeds Linda R. en man, te gaan bevuilen ...

Vreemd is de aanblik van de bank van de padroni, waarvan de zijkussens opnieuw zijn bekleed door de naai-padrone, maar de rest nog niet.

 

Vreemder stil is het om de supermarkt opeens een bijna-NL ervaring te krijgen bij het groenteschap, witlof heet in Italie opeens WITLOF!

Vreemd is het om in de pool 's ochtends een kikker aan te treffen, die druk bezig is zich voor te bereiden op het EK-schoonspringen. Nog vreemder de aanblik van een gifgroene hagedis die hetzelfde probeerde maar erachter kwam dat ie niet kon zwemmen. Gered door de badmeester!

Tenslotte is er ook iets vreemds aan de Hollandse klompen, die bij de dienstingang zijn opgehangen, maar wat is er nou zo vreemd?

Esperienze strane

Zou ik, nuchterheid-zelve-padrone (hoewel?) toch bijna in bovennatuurlijke, ondode vogelfluisteraars gaan geloven! Linda R., vanuit de VS hier te gast voor een paar dagen, vertelde me van zwaluwen die in volle vlucht uit een zwembad water dronken (als waren ze blusvliegtuigen). Had ze gezien, bij een vorige B&B in Italie, Of wij dat verschijnsel ook kenden. Nee dus, tot ... ik een paar uur later bij het zwembad zat en opeens twee zwaluwen langs zag komen. Ze vlogen vlak over het water, maar of ze echt water tapten, kon ik niet zien. Daarna was het weer rustig. Freaky! Creepy! Hoe kan dat nou?
Vandaag denk ik het raadsel te hebben verklaard, nadat ik een zwaluw écht water zag tappen, terwijl ik zelf in het zwembad lag: fantastisch! Sinds een week of twee is de UV-lamp eindelijk in bedrijf, en deze zorgt voor een flinke rem op de algengroei, zodat er minder chloor in het water hoeft. En dus is het water ook beter drinkbaar, en dus komen de zwaluwen er nu opeens op af! Logisch toch?
Pff, weer net ontsnapt aan een vreemd esoterisch-spiritueel complex.
Vreemd was ook de ervaring van een HUISdier dat de hele dag besluit weg te blijven, nadat hij was ontsnapt, om bij terugkeren het bed van de gasten, nog steeds Linda R. en man, te gaan bevuilen ...

Vreemd is de aanblik van de bank van de padroni, waarvan de zijkussens opnieuw zijn bekleed door de naai-padrone, maar de rest nog niet.

 

Vreemder stil is het om de supermarkt opeens een bijna-NL ervaring te krijgen bij het groenteschap, witlof heet in Italie opeens WITLOF!

Vreemd is het om in de pool 's ochtends een kikker aan te treffen, die druk bezig is zich voor te bereiden op het EK-schoonspringen. Nog vreemder de aanblik van een gifgroene hagedis die hetzelfde probeerde maar erachter kwam dat ie niet kon zwemmen. Gered door de badmeester!

Tenslotte is er ook iets vreemds aan de Hollandse klompen, die bij de dienstingang zijn opgehangen, maar wat is er nou zo vreemd?

Il Giro 2011

Dit is een vertraagd bericht, met dank aan Alice (who the f.ck Alice thinks she is?). Zondag, moederdag, zondag Girodag! Terwijl de klassieker Milaan-San Remo onze mooie streek jaar in jaar uit links laat liggen, passeerde de 2011 editie van de op één na grootste wielerronde rakelings. De tweede etappe ging van Alba in Piemonte naar Parma in Emiglia-Romagna en was de langste van de hele ronde. Casteggio, Broni en Stradella werden aangedaan en de padroni kozen voor Stradella als observatiepost. Ons nog onbewust van het drama dat zich een dag later zou afspelen, op dat deel van de route naar de kust waar we zelf ook al enkele keren hebben gereden, met de auto, richting Chiavari. We waren dus nog goedgemutst, letterlijk, want de gratis reclamepetjes vlogen je om de oren, net als allerlei andere merchandising prullaria. De reclamekaravaan nam in Stradella uitgebreid de tijd om uit te pakken.

    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nadat de reclamewagens vertrokken waren, zochten we een strategische plek om de wielrenners en hun gespierde benen eens zorgvuldig te kunnen bestuderen: in de bocht naar de hoofdstraat, precies voor de boekwinkel. De blogpadrone stond zelfs op een verhoogd stoepje, fotocamera in de aanslag. Het wachten duurde lang, maar gelukkig was er een vluchter die voor wat extra "beleving" zorgde. Hieronder wat sfeerimpressies van de sportgebeurtenis van het jaar/de eeuw in Stradella, città che vive!

 

 

Varia

De AOWers zijn alweer twee weken naar huis en op de blog bleef het stil. Bijkomen van de Rotterdamse invasie? Dat ook, maar dat we een week zonder Internet zaten (Alice in Wonderland afl. -tig) hielp ook niet echt. En inmiddels zitten we wéér met Rotterdammers (pfff), al zijn dat gelukkig betalende gasten. Dat vergoedt veel :-) .

Er is intussen veel en weinig gebeurd, weet het onderhand zelf niet meer. En dat komt ook door het voortdurende geTwitter, geFacebook en geHyves, waardoor je aan het eind van de dag al niet meer weet wat er 's ochtends gebeurd is.

Het belangrijkste nieuws is misschien dat de padroni zich een tweede, zo goed als nieuwe Punto hebben weten te verschaffen, voor een heel schappelijk prijsje. Eén jaar oud, diesel, model Grande Punto, 30.000 op de teller. Mocht de oude brik instorten, dan zitten we niet meteen in de problemen, en bovendien zijn de diesel, het comfort en de ruimte voor de langere ritten (naar NL) ook erg welkom.

Sinds eergister is het zwembad open, kraakhelder, schoon en ... steenkoud. Toch hebben onze R'dammers er al in gelegen. Dapper hoor! De padroni kijken wel lekker uit. Toch zal het niet lang duren voor de watertemperatuur draaglijk wordt, bij een dag volle zon stijgt deze met minstens een graad. Aftellen!

 

De maand april heeft hierbij erg geholpen, op twee dagen na was het vrijwel constant droog en zonnig met temperaturen rond of boven de 20 graden. Heerlijk! De planten schieten uit de grond, net als het onkruid :-(, en nu beginnen de irissen die we vorig jaar geplant hebben prachtig te bloeien.Ook het landschap wordt groener en groener, de druiven beginnen al te bloeien.

Het vakantieseizoen is (dus) ook van start gegaan, en op drie daagjes in mei na (rond onze trouwdag), zitten we tot 10 september vol. Bijna een half jaar leuke mensen, kookcursussen, eterijen en kletspraatjes. We hebben er zin in.

Pensione Sociale

Sinds gister zijn we hier weer een gepensioneerde rijker en zijn de AOW-ers hier in de meerderheid: Huize Avondroze is niet ver meer! Deze keer vierde An haar toetreding tot het officiele rijk van de bejaarden. En dit vierden we lied en gezang, en slingers en drank, en puzzels en kado's, grappen ende grollen. Nadat we dus geklonken hadden op haar 65 jaren, gingen we op pad voor het middagprogram. Dat bestond tot grote opluchting van de anziana niet uit het al dagen aangekondigde bungy-jumpen, maar uit een echte bejaarden attractie: de dierentuin.

In St Alessio bij Pavia bevindt zich een Oase, met allerlei beestenspul, glad en gevederd, groot en klein. Onze Thomas sloten we op in de daartoe bestemde kooi, om daar in alle rust van onze dierenliefde en -belangstelling te gaan getuigen :-(. Eerste stop bij de bar voor koffie! Het kaartje van het park deed vermoeden dat we dit akkefietje wel even in een klein uurtje zouden gaan klaren, bejaard of niet. Ruim drie uur later waren we weer bij de bar. Wat een lange tocht! De eerste helft ging vlot, langs in staat van verval verkerende kooien en ruimtes. Niet veel te zien, behalve de bekende dictee-paarden vernoemd naar de heer Przewalskij (of zoiets). Maar gaandeweg werd het steeds interessanter en slingerde de wandelroute meer en meer, om in een compleet doolhof te eindigen. We naderden ooievaars, zwart en wit, tot aanrakingsnabijheid en zagen een luiaard vlak boven onze hoofden in slow motion voorbij sluipen. Fantastisch! Fotoboek van de Oase vindt jelui hier.

Uiteindelijk bleek de oase dus toch zeer de moeite waard en zal worden opgenomen in de volgende versie van de digitale reisgids voor Milaan (iPhone, iPad, iPod) Marvelous Milan & More, die de App-padrone eindelijk heeft afgerond. En die nu in de iTunes winkel voor een habbekrats te koop is!

Na een aperitivo bij Lounge Bar Minerva in Pavia, die jammer genoeg een beetje verbouwd bleek (buitenterras niet meer lekker chaotisch en van buiten te bereiken), gingen ter tafel bij de Antica Trattoria Ferrari aan de overkant van de Ticino. Heerlijke antipasti, pasta en speciale verjaarstaart. Na het zingen van het (tweede) verjaarslied, kregen we spontaan applaus van de 40 Italiaanse verjaarsvierders aan de naast gelegen tafel. Restant (? het leek wel of er niets van gegeten was) mee naar huis voor de komende dag(en).

 

Vino nel Tempio

1 April! Geen grap, het is weer zover, het jaarlijkse bezoek van de Rotterdamse mafia. De 'ndrangheta van de Maas. Het is een kwestie van even doorbijten ... De luitjes arriveerden met eigen vervoer en wisten ons deze keer zonder urenlange zoektocht te traceren. De uitlaat-padrone(?) was net even met T. in de wijngaard toen hij het amechtige geronk van de Nissan Micro hoorde, die de bocht naar de Frazione Spagna nam.  Ja hoor, ze waren er AL. Kopkluiven! Oe ah ie ee! We hadden elkaar in december nog gezien en dat leek als gisteren (goed of slecht teken)? De overvolle Nissan werd van haar lading ontdaan en binnen de kortste keren leek het in het appartement alsof het al jaren bewoond was.

De avond werd traditioneel in de Menhir gevierd, met een heerlijk vismenu van onze rondbuikige Camillo. De fregole con le arselle waren fantastisch. Honderduit gekletst.

Na het feestmaal kregen de padroni heimwee kado's, zoals (magere) rookworsten, rooibos en Marokkanen thee, sesamcrackers, sudoku's (Nederlandse), e.d. Dankdankdank!

 

De zaterdag bracht alweer zomerse temperaturen en na laat te zijn opgestaan ging een boodschappenploeg onder leiding van Trees naar de IN's, een pas door de knijpstuiver-padroni ontdekte dozenschuiver. Nou zelfs miepkniep-expert Trees kwam er euforisch vandaan. 80 euro voor een propvolle kar met lekkers.

 

Vandaag was het tijd voor een uitje. Prachtig weer, profiteer ervan! De polentata in Montescano haalden we duidelijk niet (11 uur ontbijt), maar de toerinfo-padrone vond een leuke aperitivo-gelegenheid in het nabijgelegen Rovescala. Een tempel uit 1800 die na restauratie is ingericht als een wijn-museumpje en proeflokaal van het wijnbedrijf Rampuzzi: Il Tempio del Moscato. En laat dat tempeltje van Bacchus nu net vandaag voor het eerst in het seizoen open zijn. Het was zo gevonden en lag werkelijk panoramisch. Buitenterrasje en kom op met die glazen. Heerlijke Bonarda en Pinot Nero (de eerste dan, de tweede minder). En wat snacks in de vorm van worstwaren en kaas. 's Avonds een langzaam gegaard konijn met venkel, mmmm!

En dan zal er de komende 14 dagen ook nog wat intern verhuisd moeten worden, want we krijgen nog een paar B&B klantjes op bezoek: zaken zijn zaken, mafia of geen mafia.